#10 FC Eulegoem – De Pelikaan 3-1

Match 10: FC Eulegoem – De Pelikaan 3-1
Voetbalman zet dankzij het evenement FC Eulegoem – De Pelikaan. Ten voordele van het kinderkankerfonds €305 opzij voor het Kinderkankerfonds vzw.

“Hoe een kleine club, groot kan zijn.”

Medeoprichter van FC Eulegoem Bart Van de Peer nodigde me uit bij zijn club, die uitkomt in de derde klasse van het KAVVV (Koninklijke Algemene Vereniging Van Vriendenclubs). Cafévoetbal, zoals wel eens gekscherend wordt gezegd.

Het Voetbalman-verhaal vond Bart zelfs zo leuk, dat hij samen met zijn makkers iets extra wou doen. Ik liet me graag verrassen …

Zaterdag reed ik rechtstreeks na het werk richting de terreinen van K Massenhoven VC, waar FC Eulegoem zijn thuiswedstrijden afhaspelt. Ik nam direct plaats naast de zijlijn en merkte onmiddellijk een relaxte, positieve sfeer bij de aanwezigen. De vele kleurrijke bladeren op het veld, het herfstzonnetje en de leuke accommodatie zorgden voor een mooie setting.

De Champions League hymne schalde over het terrein, een minuut stilte werd in acht genomen en achter doel was een casual sfeertje aanwezig door de aanwezigheid van een Stone Island-vlag, een zwartwitte vlag van FootballCulture én een vlag met het clublogo op. Zo’n dingen vind ik best wel lekker. Twee spelers van de thuisploeg gingen rond met een doos voorzien van een grote FootballCulture sticker en voor de eerste keer in het bijna 10 jarige bestaan van de club werd er inkom gevraagd, 5€ voor de helden in zwart en wit te mogen aanschouwen én het goede doel te steunen.

Ik werd al snel aangesproken: “Gij zijt de Voetbalman eh.” Hehe, meestal ben ik lekker anoniem, maar daar was vandaag geen sprake van. Danny, wiens zonen voor de club spelen, is een fervent Beerschotfan, verzamelaar van voetbalspeldjes en supporterde hevig voor de mannen in wit en zwart. Goeie gast met leuke verhalen over Beerschot, Hull City en FC Eulegoem.

Sportief was het lastig. Moeilijk bespeelbaar veld en vechten voor kansen. De rust werkte inspirerend voor De Pelikaan. Met een geweldig afstandsschot in de linkerbovenhoek nam het de leiding, en met een ouderwetse libero enkele meters achter de verdediging hield het de wedstrijd daarna knap gesloten.

Toen ‘den Dougie’ na een luchtduel naar z’n rug greep en een tijdje bleef liggen, hoorde ik een jonge fan met de pint in de hand al lachen: “Alé, da’s weer drie weken thuis ..” Tweede jonge gast: “En hij zit al thuis!” Waarop nummer drie zei: “Legt da uit aan de ziekenkas!” Iedereen krom van ’t lachen, voor mij was de dag hier al geslaagd.

De wedstrijd kabbelde voort zonder écht grote kansen, en iedereen leek zich al te verzoenen met een nederlaag. Tot FC Eulegoem zijn duivels ontbond. Een kwartier voor tijd werd de 1-1 tegen de netten getrapt en een paar minuten later wordt een schitterende voorzet in de volley binnen getrapt. Als de bal dan nog eens blijft stilliggen in de plas water voor doel, wordt de 3-1 voorsprong op het scorebord getrapt. Feest bij FC Eulegoem, ik vond het bangelijk!

Ik werd al grappend uitgenodigd in de douche, maar dat feestje liet ik wijselijk aan mij voorbij gaan. In de kantine werd veel gesproken. Over mijn project, over de ‘Truitjes voor Adea’ (Help Adea conquer DIPG) maar ook over het leed van andere aanwezigen en verschillende levensverhalen. Een 31-jarige nicht van een lieve dame aanwezig die een zware strijd levert tegen kanker, één van de medeoprichters van FC Eulegoem die overleed, .. Naast het verdriet merkte ik heel veel vriendschap, liefde en respect in de kantine.

Bart kwam met een ge-wel-di-ge verrassing. Voetbalman kreeg de volledige recette van de wedstrijd plus extra donaties, goed voor maar liefst 305€. Waanzinnig gebaar! Daarnaast verzamelde FC Eulegoem samen met De Pelikaan nog 100€ extra dat zij in het kader van De Warmste Week aan het Kinderkankerfonds vzw schonken.

Enkele pintjes later kreeg ik ook nog eens een origineel FC Eulegoemshirt cadeau van Bart mét Voetbalman op, plus een sjaal van de club. Ja, dan ga je naar huis met een belachelijk grote glimlach op het gezicht en een vat positieve energie voor een week. Bij Bart merkte ik hetzelfde op, en dat is waar Voetbalman om draait. Mensen helpen is fijn, en het draagt bij tot je eigen geluk.

De bende van Bart, FC Eulegoem genaamd, I salute you. Een enorm grote ‘dankuwel’, en zoals we zeiden: ‘Afspraak bij de titel- of promotiematch!’

‘Not all superheroes wear capes, some wear football shirts”

Deze diashow vereist JavaScript.

#9 KVC Westerlo – Royale Union Saint-Gilloise 0-1

Match 9: KVC Westerlo – Royal Union Saint-Gilloise 0-1
Voetbalman zet via KVC Westerlo 10€ opzij voor het Kinderkankerfonds vzw.

Een Voetbalman zonder energie en al lichtjes ziek, die zaterdagavond het liefst van al in bed wou duiken, maar toch de straat uitreed richting het relatief dichtbijgelegen Westels Kuipje.

Zoals iedereen nog weet waar hij of zij was toen de Twin Towers werden neergehaald, weet elke Anderlechtfan van mijn leeftijd nog wel waar hij/zij was op 8 april 2000. Ik was in ieder geval in ’t Kuipje, want mijn Anderlecht ging kampioen worden op Kempense grond. Truitje van Walter Baseggioaan, sjaal rond de pols geknoopt en m’n wangen paars & wit geschminkt. Feest! Het podium in Anderlecht stond al klaar. Maar ..

Westerlo – RSC Anderlecht 5-0. Traantjes, boosheid, frustratie. Máár ook, veel respect voor die kleine familieclub die de thuisfans lieten dansen op de tribunes. Lukáš Zelenka, Benoît Thans, Toni Brogno, Yves Serneels, Dejan Mitrovic speelden ons paarswit helemaal in de vernieling. Filip De Wilde, Lorenzo Staelens, Pär Zetterberg, Radzinski én Jantje Koller stonden erbij en keken ernaar.

Voetbalman was echter niet het enige project waarvoor ik eergisteren naar Westerlo reed. Samen met collega Johan startte ik zeer recent een tweede project, waarbij we gesigneerde wedstrijdtruitjes verzamelen om ze nadien te veilen voor de 5-jarige kleine prinses Adea uit het Lierse die een ongelijke strijd vecht tegen een hersenstamtumor: https://www.facebook.com/adeaDIPG/

Binnenkort meer hierover!

Een supervriendelijke medewerkster belde me vrijdag op, Westerlo kapitein Wouter Corstjens wou ons met veel plezier helpen met een gesigneerd wedstrijdshirt. Superblij én duimen dat Westerlo de punten zou thuishouden.

Het Kuipje voelt altijd leuk aan om te bezoeken. Het in voetbalmiddens wereldberoemde ’t Hoeveke, het gezellige stadion, de vriendelijke ontvangst.

De wedstrijd echter was niet om aan te gluren! Allebei de teams waren aanvallend zeer onmondig, waarbij je wist dat het team dat de eerste treffer zou maken ook de wedstrijd zou winnen. Jammer genoeg waren het onze Brusselse vrienden die met de zege aan de haal gingen, een kopbaldoelpunt besliste de wedstrijd. Royale Union Saint-Gilloise – Brussels, 3 points!

De sportieve malaise bij de Kemphanen, gebukt onder de blessure van good old Benji De Ceulaer, voelde je ook tot in de tribunes. Veel negativiteit, een uitspeler die een een pint bier tegen het hoofd gegooid kreeg waarna de match een tijdje werd stilgelegd én het weliswaar irritante gedrag van enkele uitspelers werd op een gegeven moment begeleid met voorzichtige oerwoudgeluiden. Jammer voor deze immer sympathieke club en het betreft uiteraard enkelingen, maar die zaken moeten er simpelweg uit, want het is degoutant en hoort niet bij deze familieclub. Na de wedstrijd nam Wouter Corstjens zijn rol van kapitein met verve op en nam alle tijd om de supporters toe te spreken. Topkerel!

Na de wedstrijd een pintje gedronken in het Themacafé, een lippenbalsem ten voordele van Think Pink gekocht van een toffe griet en gewacht op de sterkhouder van Westerlo die me, samen met de lieftallige medewerkster van Westerlo, zijn gesigneerd truitje overhandigde. Heel mooi!

Hopelijk staat Westerlo binnenkort weer waar ze moeten staan, met goed voetbal en hete avondjes in ’t Kuipje.

Bedankt KVC Westerlo! Bedankt Wouter Corstjens! Bedankt lieftallige medewerkster! 

GSM was zo goed als plat, de foto’s zijn zoals steeds van bedenkelijke kwaliteit. Maar daar is een liedje over gemaakt: “I don’t care, I love it!”

Deze diashow vereist JavaScript.

#8 SV Zaffelare – SK Grembergen 0-4

Match 8: Sv Zaffelare – SK Grembergen 0-4
Voetbalman zet dankzij SV Zaffelare 10€ opzij voor het Kinderkankerfonds vzw.

Superfan Belleken stuurde me eind oktober een bericht: ‘Hoi Jan, SV Zaffelare nodigt je uit om een match bij te wonen en zal nog 5euro bovenop geven.’ Zie, dáár krijg ik het nu warm van. Dat ik nog nooit van SV Zaffelare had gehoord, dat er om en bij de 80 kilometer enkele rit moest gereden worden om de deelgemeente van Lochristi te bereiken en dat de zwartwitten met slechts 1 punt de huidige hekkensluiter zijn in een derde provinciale reeks in Oost-Vlaanderen maakte me geen bál uit. Als Belleken zegt dat het de moeite is, dan zetten we met de glimlach én een dosis Britpop de auto in gang.

SV Zaffelare mag dan afgetekend laatste staan, als het gaat over relativeren, voetbalplezier en pintjes drinken (uit het fleske!) dan zou de rangschikking er zomaar helemaal anders uit kunnen zien.

Ik werd perfect ontvangen door Belleken en haar man Peter, een voormalig doelman die zich een echte clubman mag noemen. Van z’n 8 jaar op de Zaffelaarse velden, om het te schoppen tot vaste eerste doelman voor vele seizoenen en om er nadien nog een functie van keepertrainer aan te breien. Meer dan 20 jaar dienst bij de club, en nu als supporter langs de lijn te vinden.

Het eerste doelpunt misten we. Ik denk dat het bij Belleken wel meer gebeurt, want ondanks dat de scheidsrechter z’n fluitje al in z’n mond had om de match te starten, doken we toch eerst de kantine in. Ik sprak kort de voorzitter die me veel succes toewenste met m’n project. Later langs de lijn zagen we een verdienstelijke thuisploeg die bij momenten wel goed voetbal op de mat trachtte te brengen, maar toch steeds dat kleine stapje tekort kwamen.

Topcollega nummer 2 Glenn vervoegde ons en kwam z’n broer Brent een hart onder de riem steken. De jonge rechterflankspeler van Grembergen zit voorlopig nog veelal op de bank, maar bij zijn invalbeurt in de tweede helft toverde hij toch enkele mooie acties uit z’n sloffen. Een ‘Zidanneke’, snelheid en acties voorin zorgden voor een nieuw elan in de match. Brentje, gewoon zo verder doen, dan kan de coach binnenkort niet meer om jou heen man!

De wedstrijd eindigde op 0-4. De vriendinnen van Belleken, die zich weinig zorgen maakten wat betreft de verliesmatch, zorgden nog voor de quote van de dag. Om Glenn te jennen zei er eentje: “Toch een slechte ploeg die van Grembergen eh, 0-4 maar. Een goeie ploeg zou hier met 0-6 komen winnen.”

Na de wedstrijd werd het kantineleven terug opgenomen en spraken Belleken, Peter en ik nog lange tijd over het falende beleid van Justitie, over m’n voetbalproject én over een geweldig voetbalfeest dat Peter meemaakte met de Schotse clans die op bezoek kwamen in Nederland. Voetbalpret zoals het hoort, in de kantine aan de toog.

“Ik wou dat ik in m’n achtertuin zo’n Zaffelare had!”

Bedankt SV Zaffelare! Bedankt Belleken & Peter!

Deze diashow vereist JavaScript.

#7 Mil’s Angels Machelen – FC Briel Dames 4-3

Match 7: Mil’s Angels Machelen – FC Briel Dames 4-3
Voetbalman zet dankzij Mil’s Angel ‘ Gina‘ Machelen en haar fanclub 30€ opzij voor het Kinderkankerfonds vzw.

De aanzet om deze wedstrijd te bezoeken kwam van notoir voetbalhater Bram. Het spelletje met de bal vindt hij vooral aanstellerij waar echte venten nooit aan zouden meedoen. Dat hij zelf de hele dag met een ‘vapestok’ tussen de lippen loopt, daar zwijgen we wijselijk over.

Bram wou een ticket sponsoren voor Voetbalman, maar ik dacht kom, ik pak ‘m méé naar de voetbal! ’t Damesvoetbal, waar onze topcollega Gina wekelijks tackles inzet, assists geeft en kilometers maalt op de groene velden. Er was heel snel extra vocale steun gevonden met enthousiaste Tim, onze Merckxiaanse Ben en Flandrienne Belleken!

De GPS gaf 19:40 aan bij vertrek. Een gemiste straat, een afgesloten steenweg, nog een afgesloten weg en heel wat omleidingen zorgden ervoor dat ik na enkele tientallen meters spookrijden toch om … 20:08 en met drie gemiste doelpunten toekwam. In plaats van medelijden van m’n vier compagnons kreeg ik onmiddellijk de opdracht om bier te gaan halen.

Uiteraard zag ik de eerste helft geen enkel doelpunt meer, maar plezier hadden we des te meer. De Mil’s Angels gingen verdiend de rust in met een voorsprong en wij doken de nieuwe kantine in.

Aangezien de dames geen mannen zijn en geen 15 minuten nodig hebben om terug vol adrenaline ’t veld op te sprinten, zagen we drie doelpunten toen we nog in de kantine zaten. We spoedden ons terug naar ’t veld want onze Angels keken tegen een 3-3 gelijke stand aan en daar waren ze niet tevreden mee. Ondanks een kansenregen aan beide doelen en ook een gemiste penalty voor de uitploeg waren het toch Ginaen haar toppers die aan het langste eind trokken. Met een doelpuntenfestival in Machelen kon de scheidsrechter, die verdacht hard leek op de ‘gemediatiseerde’ ‘Reus’ van de Bende … een 4-3 overwinning optekenen voor de enthousiaste Mil’s Angels.

Gina, die twee assists uitdeelde en een vrije trap op de kruising trapte, vervoegde haar fanclub na de wedstrijd en er werd nog veel nagepraat en gelachen. Pintjes, thee zonder thee .., chips die wel en niet gedeeld werd, drie warme choco’s én een mosselfestijn op het damesvoetbal, topavondje!

Omdat er geen inkom werd gevraagd bij de voetballende dames besloten we met Gina’s fanclub om ieder 5€ te sponsoren voor het Kinderkankerfonds vzw, Gina bleef niet achter en gooide haar winstpremie van 5€ mee in de pot. Een hele mooie geste van de topcollega’s waar ik mee op stap mocht, en 30€ voor de zieke kindjes.

Bedankt Mil’s Angels ‘Gina‘ Machelen, BenBramBelleken en Tim!

PS: @Tim: ik kan iedereen taggen! 😉
PS2: ’t Zijn inderdaad héle slechte foto’s, wil je ’t beter zien, dan moet je zelf eens gaan kijken naar deze meiden.

Deze diashow vereist JavaScript.

#6 FC Den Bosch – SC Cambuur 0-2

Match 6: FC Den Bosch – SC Cambuur 0-2
Voetbalman zet dankzij FC Den Bosch 50€ opzij voor het Kinderkankerfonds vzw.

Vrijdag op bezoek bij FC Oss, vier dagen later in de tribune bij de grote rivaal, te bezoeken op FC Den Bosch Official Fanpage. Hier draait m’n project om. Clubs die elkaar niet kunnen ‘rieken of zien’, maar door Voetbalman verbonden zijn voor het goede doel. Lekker!

Ik had bij Den Bosch onmiddellijk een tof contact met de ‘Manager marketing en communicatie’ Roel van der Krabben. FC Den Bosch wou zelfs meer doen dan een gewoon ticket schenken, en parkeerde mij in de Businesslounge. De waarde van het ticket was maar liefst 50€, top Roel!

Nu, ik verkies oude staanplaatsen élke dag boven een ‘plastronnenclub’, maar bij Den Bosch viel dat goed mee. Heel vriendelijke entourage, goed gelachen met enkele medewerkers en een stadion dat toch wel in goede aarde viel.

De wedstrijd was niet om aan te gluren. Weinig hoogstaand voetbal, amper kansen en de beleving naast het veld viel ook wel tegen. Het thuispubliek ergerde zich blauw aan het balletje dat steeds weer terug getikt werd tot bij de eigen doelman. Den Bosch-speler Muhammed Mert probeerde af en toe een hoogstandje uit z’n sloffen te toveren, maar veel succes kende hij niet met z’n acties.

Onze landgenoot Marvin Peersman tekende voor de 0-1, zeven minuten later mochten de boeken toe want de geelblauwen van SC Cambuurmaakten er 0-2 van. De 39 Cambuurfans bouwden nog een feestje, de Boschenaren gingen gedesillusioneerd richting het vrouwtje thuis.

“Met heel mijn hart hou ik van jou
FC Den Bosch ik blijf oe altijd trouw”

Bedankt FC Den Bosch Official Fanpage!

Deze diashow vereist JavaScript.

#5 K Lierse SK – Cercle Brugge 3-2

Match 5: K. Lierse S.K. – Cercle Brugge 3-2
Voetbalman zet dankzij Lierse 12€ opzij voor het Kinderkankerfonds vzw.

Thuismatch, en dat kan je letterlijk nemen. Als geelzwart bij het vallen van de avond speelt, zorgen de lichtmasten bijna voor de sfeerverlichting in de tuin ten huize Voetbalman.

Lierse was mijn favoriete integratieplan, zeg ik altijd, als inwijkeling in de stad van Pallieter. Tijd om nog eens af te zakken naar het gezellige openluchtcafé ‘den Berg’ genaamd. Fijn mailcontact met Ymke van Hooffvan de ‘Community & Ticketing’ maakte dat er een kaartje voor de gezellige tribune met staanplaatsen voor me klaarlag.

Bij het oppikken ervan kruiste ik in de Voetbalstraat een auto die de parking van de club wou oprijden. Een wat oudere steward kwam al snel aangelopen: “Hédde gij een parkeerkaart veu hie menneke?” De blitse jongeman-met-zonnebril sprak de steward toe in het Frans: “Nous sommes ici pour Bourdin. Bourdin.” De steward was duidelijk de Franse taal niet machtig en verstond de naam van Liersespeler Bourdin niet. Hij krabde achter zijn oren en riep naar een collega van hem: “Kende gij nen boer Daan?” Toen deze negatief antwoordde, riep steward 1 nog snel: “Ik peis dattem Frans klapt!”, waarop z’n collega hem terugriep: “Lot em dan mor binne!”

Mijn grijns kon niet groter zijn, en een half uur voor de wedstrijd was mijn bezoek aan het Herman Vanderpoortenstadion al meer dan geslaagd.

De kameraden waren snel gevonden, de gouden tijden dat de staanplaatsen afgeladen vol stonden liggen jammer genoeg een tijdje achter ons. Na een eerste voorzichtige ‘neenee geen pintjes vandaag’, ging ik bij de tweede vraag toch wel snel overstag. Easy as fuck, deze jongen.

De Schapenkoppen uit Lier speelden vrank en vrij en wonnen pas hun tweede wedstrijd van het seizoen. Met een spannende 3-2 uitslag, een broodnodige overwinning en een totale baggermatch van voormalig Lierseheld Dylan De Belder greep het Lisp eindelijk nog eens het geluk in handen.

Mijn voetbalmiddag kende helemaal een bangelijke ontknoping toen kapitein en boegbeeld van de Lierenaren Frédéric Frans mij z’n wedstrijdshirt overhandigde. De reden hiervoor verklap ik jullie later deze week. Stay tuned!

Bedankt K. Lierse S.K.! Bedankt Frédéric Frans!

Deze diashow vereist JavaScript.

#4 FC Oss – FC Den Bosch 1-1

Match 4: FC Oss – FC Den Bosch 1-1
Voetbalman zet dankzij FC Oss 12€ opzij voor het Kinderkankerfonds vzw.

Dé derby om naar uit te kijken tussen de twee clubs uit Noord-Brabant. Allebei een sterke start en klaar om elkaar op het veld én in de tribunes te bestrijden.

Zoals inwoners van Brussel ‘kiekenfretters’ genoemd worden, krijgen de Ossenaren in de volksmond de geuzennaam ‘messentrekkers’ toebedeeld. Dit naar de beruchte ‘Bende van Oss’ die rond de wisseling van de 19e naar de 20e eeuw dood en verderf zaaide in de stad. Er zijn leukere zaken om een bijnaam te verdienen, en hopelijk bleven de messen gisteren bij moeder in de keukenlade.

FC Oss, al praten de meeste Ossenaren nog steeds over TOP Oss, toonde zich onmiddellijk bereid om het Kinderkankerfonds mee te steunen. Ik moest even door de veiligheidsafdeling gescreend worden, hehe, en een ticket lag klaar!

Tijdens de heenrit deed ik m’n reputatie weer alle eer aan, ik heb me zelfs even spookrijder getoond. Daarna nog wat ‘taffelen’ bij het zoeken naar een parkeerplaats, met de auto tussen de Osse ultras laveren (Jnte, MVV-Roda revisited) en dan met gestrekte beentjes richting stadion.

Het Frans Heesenstadion is niet echt een mooi stadion. Voor mij wat te clean, al was het naar binnen loeren naar enkele fitnessende babes wel netjes.

De harde kern van Oss was helemaal uitgelopen, ze zorgden voor een lekkere derbysfeer. De haat richting Den Bosch spatte er vanaf, maar door de slappe hap op het veld werden ook de meest fanatieke fans in slaap gewiegd. Achterin hun tribune trouwens wel lekkere graffiti.

Rookbommen, haatliederen, provocerende spandoeken, de pintjes en loeiharde housemuziek maakten het absoluut een toffe avond.

Bedankt FC Oss!

Deze diashow vereist JavaScript.

#3 KSV Bornem – KRC Gent 1-3

Match 3: KSV Bornem – KRC Gent 1-3
Voetbalman zet dankzij KSV Bornem & Geel-Rood 12€ opzij voor het Kinderkankerfonds vzw.

Eerst werken, dan plezier. Sowieso heeft mijn vader dat al meer dan driehonderdachtentwintig keer tegen mij gezegd. Dus, ook vandaag, eerst de vroege shift, daarna naar ’t voetbal. Om 05u00 opgestaan maar gelukkig een rustige dag op ’t werk. Van m’n collega mocht ik een vijfentwintig minuutjes vroeger stoppen, zo haalde ik de aftrap in het Breeven Stadion gemakkelijk.

Ik had de club gecontacteerd via hun Facebookpagina, en kreeg van de vriendelijke Davy al snel een positief antwoord. Zondag werden ook de jeugdploegen in de kijker gezet en de nieuwe mascotte ‘Beurmpie’ mocht opdraven. Leuk!

Het stadion is lekker gelegen in het groen. Natuur, water, .. ’t heeft altijd een streepje voor bij mij. Clubzot Bert wachtte me op en gaf me naast een gratis ticket ook lovende woorden voor het Voetbalmanproject. Nadien zag ik hem terug, zwaaiend met de grote Bornemvlag op het veld, en in de staantribune meende ik hem te herkennen met een megafoon tussen de sfeermakers van de thuisclub. In ieder geval, de man vormt zonder twijfel een serieuze meerwaarde voor de club.

Eerste helft viel ik in slaap op de tribune, en dat mag je letterlijk nemen. Je kent het wel van vroeger op de schoolbus. Drie seconden die zware oogleden toe, en voor je ’t weet valt je hoofd naar beneden om dan na een zware schok verdwaasd en beschaamd om je heen te kijken of iemand het gezien heeft .. Soit, om maar te zeggen, wát een rotvoetbal die eerste helft! Ruststand 0-0 en even naar de toiletten om de slaap uit m’n ogen te wassen.

Tweede helft was van een ander allooi. Met vier doelpunten, een strafschop én de uitsluiting van thuisdoelman Coppens had ik na rust geen tijd meer om in slaap te vallen. De jonge thuisploeg voetbalde met te weinig vertrouwen, de meer ervaren Gentenaren konden het professioneel uitspelen. Ik keek nog uit naar RC Gent-spits Antonio Muñoz Herrera, de voormalige KFCO Beerschot Wilrijk-speler, maar die beleefde een moeilijke namiddag en werd soms ook gewoon lekker hard de grond ingetrapt. Toch gaat die man Gent nog vele diensten bewijzen.

De vele glunderende jeugdspelers naast de lijn, de warme herfstzon en een leuke accommodatie maakten mijn zondag af.

Bedankt KSV Bornem & Geel-Rood!

Deze diashow vereist JavaScript.

#2 KSK Heist – Berchem Sport 2-2

Match 2: K.SK. HEIST – K. Berchem Sport 2-2
Voetbalman zet dankzij KSK Heist 10€ opzij voor het Kinderkankerfonds vzw.

Korte rit voor mij zaterdag naar het naburige Heist-op-den-Berg. Een afgesloten straat plakte er nog wel bijna 20 minuten extra aan. Zoals velen ben ik ook ‘slaaf van de GPS’ en niet meer in staat om zelf te navigeren, wat resulteerde in een enerverende zoektocht naar die juiste baan. Maar goed, ’t was ingecalculeerd, verloren rijden blijft nog steeds één van mijn grootste kwaliteiten.

Het Gemeentelijk Sportstadion toonde zich kleiner en authentieker dan verwacht. Een grote tribune, een tweede tribune ernaast gezet, een oude overdekte plaats voor de staanplaatsen, achter doel betonnen staanplaatsen en aan de andere kant gras en ‘tegen de platen’ leunen. Er heerste een leuke, ongedwongen en familiale sfeer.

KSK Heist werd geboren uit de fusie tussen KFC Heist Sportief en KSV Heist-op-den-Berg in 1995. Ze hebben ook een damesploeg die uitkomt in de hoogste afdeling van het Belgische vrouwenvoetbal: KSK Heist (vrouwen), waar ik binnenkort ook graag een bezoekje breng!

De Berchemfans verzorgden de sfeer met lekkere, oldskool voetbalgezangen. Hun versie van de Beatles hun ‘Yellow Submarine’ deed me grijnzen, het zingen van de Strangers’ hit ‘Antwaarpe’ was dan weer pure nostalgie. Zalige bende!

Leuke spelers op ’t veld, met bij de thuisploeg raspaardje Mehdi Bounou en bij ‘den Baarchoem’ diepe spits Maluka als te volgen spelers voor mij.

Met een 2-2 gelijkspel had ik spanning en doelpunten, een lekker potje voetbal. Mogen er zo nog vele volgen!

Bedankt K.SK. HEIST!

Deze diashow vereist JavaScript.

#1 ASV Geel – KFC Dessel Sport 2-0

Debuutmatch: ASV Geel – KFC Dessel Sport 2-0
Voetbalman zet dankzij ASV Geel 15€ opzij voor het Kinderkankerfonds vzw.

Vorige week zaterdag schonk de sympathieke club uit de Antwerpse Kempen mij m’n eerste gratis ticket. Een warm contact met Gelenaar Patrick Maes (pers- en communicatieverantwoordelijke van de club) leverde me een ticket op voor de Zuidtribune.

Lekker overdekt, wat handig was met die serieuze regenvlagen die het land teisterden. In de auto tijdens de heenrit kon ik nog lekker verwonderd genieten van de Bosnische rollercoaster die de Belgen aflegden, met een 3-4 eindstand. Zelfs Oasis bleef tegen de tradities in monddood tijdens de rit. Een vooroorlogse score in Grbavica waar ik in het Leunenstadion direct voor zou tekenen!

ASV Geel toonde zich een ‘sympathiek ploegske’, met een wel heel gedreven en gepassioneerde coach Nicky Hayen (voor de quizzers onder ons: inderdaad, diene van Sint Truiden vroeger). Verder nog enkele bekende namen met o.a. Mylan Carrasco (het minder getalenteerde ‘broertje van’), doelman Yves Lenaerts (ex-OHL en Club Brugge) en Kristiaan Haagen (ex-Anderlecht en VVV), maar de meest bekoorlijke speler was voor mij zonder twijfel Ahmet Karadayi. Diep in de spits, rommelen, mooie techniek, intelligente speler, .. die van Dessel zagen sterretjes.

André Hazes jr. gooide de sfeer erin, voormalig cultheld Jef Delen mocht de aftrap geven. Ik mocht twee mooie doelpunten zien, en ondanks de 2-0 eindstand bleef het toch wel spannend tot het einde.

In het stadion met vier los van elkaar staande tribunes sprongen de Geelse Zotten elkaar in de armen bij het eindsignaal. Dessel, vorig seizoen nog tweede achter het ongenaakbare Beerschot-Wilrijk, mocht zonder punten afdruipen!

Bedankt ASV Geel!

(PS: zoek je kwaliteit in de foto’s, dan moet je ze zelf gaan trekken )

Deze diashow vereist JavaScript.